eightdaysaweek

Sessizce kusmak diye bir şey var.

Çalışırken içmem. Bu durum hiç de öyle zor olmaz nedense. Hani bir fırt kaçamak yapmak olsun, ya da etrafımda coşan insanlara özenmekmiş falan olmaz. Eh arada sadece ‘durmam’ gerekiyorsa içerim o ayrı. 

Bu hafta da cuma ve cumartesi konser günümüzdü. Tamirane’deki The Cinematic Orchestra için cuma günü havaalanının yolunu tutarak başladım işe. Ekip karşılandı, mekana gelindi derken herkes daha saatler 18.00’ı göstermeden demlenmeye başladı. Akşam saatlerine kadar ben sadece güneşten ve sohbetten faydalanmakla yetindim. 

Konser başladı, yoğunluk bitti, artık eğlenceye katılabilirdim. Şansıma da bütün eş dost gelmiş, pek güzel olur, eğlenceye erken katılmalıyım. Herkes öyle sarhoştu ki ilk güneşli günlerin heyecanı ve müziğin etkisinin bunda payı fazla..Hemen yakalamam gerek dedim nabzı. Hey dedim bana bir bira. Ama kendi çalıştığınız mekanda insanlar size iyilik yapmak için alkolün oranını fazla tutarlar. 1 istersin 2 verirler. Nitekim yaklaşık 1 saat sonra kan oranım istenilen seviyeye ulaşmıştı.

Buraya kadar ettiğin gevezeliğin sebebine geliyorum. Karma karışık tüketimin hazin sonu, yatağa başımı koyduğumda durduramadığım odam. Odam dönüyordu. Gözümü açıyorum dönüyor. Kapıyorum dönüyor. O anda insanın aklından ne garip şeyler geçiyor. Bir anda 15-16 yaşlarındayken -ailemle yaşadığım ergen günlerim- sessizce kusmaya gidişlerim aklıma geldi. Babam da hep uyarmıştır içebildiğiniz kadar için diye, artizliğin luzumu yok diye..ama gençlik işte anlamıyor insan. E şimdi ne oldu?! Bildiğin 15lik ergen gibi gizlice tuvalete gittim. Sanki evde biri var da uyanacakmış gibi. Gizlice kustum. O an klozetle olan bağı başka nerede bulabilirim! Düşünsenize normalde gidiyorsun, suratına bile bakmıyorsunuz, işinizi halledip çıkıyorsunuz. Ama işte o kusma anında hayatınızı kurtarabilecek tek kişiymiş gibi…bak duygulandım. 

İşte bu duygusal anlarda babam geldi aklıma. Liseli günlerimdeki acı baş dönmesiyle aynı dönüyordu dünya. 10 yaş gençleştim resmen. Yatağa girdim,  yine kalktım, sessizce kustum. Sonra gene yattım. Güzel bir hayal kurayım bari n’olur geç artık diye yalvardım mideme, o arada uyumuşum zaten….birden bire.