guladiyaman@gmail.com
“ Dzidzernagı puyn gı şine yev gı şine….”
‘Kırlangıç yuvasını yapar, sonra yine yapar, ve yine yapar.’
Bu sözü ‘sonu selamet‘in yolculuk anlatılarının arasından aldım. Yıkılıp yapılan, yine yapılan, yine yıkılan ve yapılan hayatların şarkısı, kırlangıç’ın şarkısı.
Bugünlerde her sabah yeniden yapıyorum evimi. Yıkanları bulamıyorum. Gidiyorum, diyorum ki ‘sen yıktın’ yok diyor ben yıkmadım, ‘ben duruyordum’. Başka bir yöne gidiyorum, kabul etmiyor. Kimse yıktığını kabul etmiyor. Herkes duruyor. Vaz geçiyorum aramaktan. O zaman ben yaktım.
Yine de ben her sabah yeniden yapıyorum evimi. Bazen günün orta yerinde yıkılıyor, yine yapıyorum. İşin gücün arasında zor olsa da derme çatma, elden ne gelirse. Gelenleri ağırlayacak kadar şakısın yeter diyorum.
Yetiniyorum.