eightdaysaweek

Geçenlerde bir gün, hiç bilmediğim bir ülkeye gittim. Hiç bilmediğim bir şehirde kaldım. Bilmediğim bir adamın evinde, salonun tam ortasında bir koku duydum. Fındıklı’ya inen merdivenlerin birindeki, zamanında bilmeden gittiğim o evdeki, 10 sene önceki bir kokuyu buldum. Annemin kendi sandığında sakladığı bebeklik elbisemi bulmuş gibi sevindim.

Kalabalıktı koku. Bir arkadaşa rastladım. Sonra diğerleri geldiler. Masa pisti. Ocağın üstü kir pastı. Ama en güzel makarnalar geldiler yine de…Saksıdaki kültablası çiçek geldi. Bir daha asla o günkü gibi düşünmediğim hayallerim geldi. İstanbul’a ilk gelişim geldi. Sıcaktan elbisemin 1 günde kan ter içinde kalışına inanmadığım ilk yıl geldi. Günler geceler geldiler. Aylar sürdü, gitmedi o koku.

Bu çocuk yüzlü çiçek de o günlerdendi. 

Yabancıydı yanımdakiler…bilemedim. Sabah erken saatlerdi, yeni uyanmıştık…