eightdaysaweek

üzerimde bir bayram etkisi göremiyorum. nerede o eski bayramlar lafı da etmeyeceğim..çünkü baktığım yeri değiştirirsem eskisi gibi oluyor..içimde hamakta sallanıp, fonda sakin bir şeyler dinleme isteği, inceden bir şeyler okumak belki. araları kahve ve sigarayla şenlendirmek gibi gibi…

ama dönüp bahçe kapısına bakıyorum, çocuklar bayramlıklarıyla geliyorlar, şeker kasesi masanın üstünde rengarenk, anneannem yanımızda, aklına geldikçe elini uzatıp öptürüyor -yaşlandı, gidip geliyor arada, güzellik-…erkek kardeşim sevgilisinin babasına gideceği için gitmiş bir paket çikolata almış filan..işte her şey eski bayramlardaki gibi.

her zaman her başlığı kabul görmüş dolulukta yaşayamayınca insan bir suçlu hissediyor kendini. yılbaşında evde oturma isteği nasıl yadırganırsa, benim de bayramda köşeme çekilip tembellik yapmam anneanneme öyle garip geliyor..mutsuz musun diyor, bugün bayram…